Erciyes dağının kuzey yamacında 300 kadar nüfuslu bir köy olup kazaya 15 km. uzaklıktadır. Bütün şartları Kızılviran köyünün aynısı gibi olmasına rağmen halkı Çukurova ayaklı değildir. Kimse köyünden ayrılmaz. Çiftçilik yapar, odun getirip yükünü 15 kuruşa satıp bununla tuz, gaz alırlar. Halkın yaktığı idare çırasıdır, zenginler ise lamba yakarlar (bütün kaza ve köylerde). Bu köyde bir mağaradan çok ince bir su çıkar, bu suyu içerler. Köy kıraçtır, bağ bahçe yoktur. Üzüm ve pekmezi kazadan temin ederler. Eski bir okulu, bir de mescidi vardır. Halk, hükümete karşı itaatkâr olup bu köyde hemen hemen hiç suç işlenmez. Davarcılık da bu köyde azdır. Her evin bir ineği, bir eşeği bulunur. Geçimin desteği bunlardır. Son zamanlarda köyün bir kısmı (çalbalma) subaşı obasına nakletmiş ve bu obayı köy yapmışlardır. Bu mağaradan sızan su sayesinde sarnıç yoktur. Gelinlik kızlara da cihaz (çeyiz) olarak kazan ve leğen aldırmazlar. Yalnız bu köyün arazisinin bir kısmı eski Kayseri ağalarından Seyitzadelere aittir. Onlar kiraya verir ve her harman mevsiminde Seyitzadenin vereseleri gelip kiralarını alırlar. Köyün 5 km güneyinde ve Erciyes’in zirvesine yakın yerde, Sarıgöl denilen bir krater gölü mevcut olup çok büyük olduğunu söylerler.

 Daha fazla bilgi  http://www.incesu.tv