İncesu Viranşehir Köyü

Kazaya 10 km uzaktadır. Bu köy de 60 hane kadardır. Dar bir derenin iki yamacına dere boyunca iskân etmişlerdir. Derenin baş tarafından kayalar arasından çıkan bir su köyün içinden akar. İçme suları da bu sudandır. Geçim kaynakları hasır dokumacılığı ve çiftçiliktir. Davarları da vardır ama asıl geçimleri çiftçilik olup diğerleri yan kaynaktır. Köyün çok eski bir yerleşim merkezi olduğu bellidir. Birçok harabe vardır. Bu harabelere izafeten Viranşehir adı verilmiştir. Hatta köyün önünde bir tepe üzerinde çok eski bir bina olup türbeye benzer, türbe değildir. Selçuklu yapısı olup bir sanat eseridir. Kara sazın çoraklarında çorak tuzu diye bir tuz biter. Bu tuzu toplamak yasaktır. Halk tuzunu buradan temin ederse tekel idaresinin sattığı tuzun satışı düşer diye yasaklanmıştır. Bir kilo tekel kaya tuzu 50 paradır. Kolay değil 50 para bulup kaya tuzu almak, işte halkın bir kısmı ve tuza köyü yakın olan köylüler tuzlarını bu sazdan temin ederdi. Tekel idaresi buna mani olmak için yazın kolcular tutar beklettirirdi. Yakalanmayanlar 40-50 kilo tuz temin eder, yakalananın eşeği, heybesi, çuvalı alınır. Tekel haraç mezat satardı. Yukarda bahsi geçen binada işte bu tuz kolcuları sazı gözetlerdi. Onun için tuz kulesi denmektedir.
Sonraları köy dere içinden düzlüğe çıkarılmış, camisi mektebi yeniden yapılmıştır. Çalışkan halkı vardır. Erkekler sazdan hasır otu biçip istif ederler. Kadınları ise bunlarla gayet güzel hasır dokurlar. İncesu ve köylerinde evlerin tabanı toprak olduğu için her ev evinin mutlaka evvela hasırla donatmak zorundadır. Diğer çul çuval, kilim varsa halıyı bunun üzerine sererler. Bir hasır en çok 20 kuruşa satılır –ki çok büyük bir paradır-. 20 kuruşa 16 kilo kaya tuzu alınır, 16 kutu kibrit alınır; büyüklüğü bundandır.

Daha fazla bilgi  http://www.incesu.tv